Vrijdag 21 oktober, het begin van onze 30ste uitwisseling tussen de Twyford Comets en RKUVC. Om half 11 verzamelden de leiders en spelers in de Notenbalk, vol spanning af te wachten wat er de komende 6 dagen ging gebeuren. De laatste spullen werden ingeladen, en rond de klok van 12 begonnen we onze reis richting Twyford.

Na een soepel verlopen bus- en bootreis, kwamen we ’s avonds aan op onze plaats van bestemming. Toen iedereen wist bij welk gezin ze sliepen konden onze mannen eindelijk gaan slapen, zodat ze fit waren voor de volgende dagen. Zaterdagmorgen stond er een wedstrijd tegen Twyford Comets U12 op de planning. We begonnen de wedstrijd sterk, en kwamen op een verdiende voorsprong van 0-3 door goals van Liam (2x) en Juul. Na de rust kwam er een ander RKUVC uit de kleedkamer. Twyford profiteerde hiervan en maakte in een mum van tijd 3 goals. Verder waren er nog voor beide ploegen een paar kansen, maar de eindstand bleef 3-3. Het middagprogramma stond geheel in het teken van Reading. Een eerste divisie club in de buurt van Londen.

Eerst kregen de mannen samen met Twyford een training aangeboden. Deze werd door spelers van Reading gehouden, op hun eigen trainingscomplex. Een grote overdekte hal met een kunstgras veld. Na deze intensieve training bezochten we het Madejski Stadium. De thuishaven van Reading. Voor de wedstrijd mochten we een rondje langs het veld lopen, in de dug-outs zitten, en foto’s maken toen we op het veld stonden. Ondertussen beantwoordden we vragen die de gids ons stelden. Om 17:20 was de aftrap tussen de ploegen Reading en Southampton. We zagen een leuke wedstrijd, met veel strijd, en sfeer vanaf de tribune. Deze wedstrijd eindigde in 1-1. In de rust mochten de mannen penalty’s schieten op het veld, voor 22.793 toeschouwers. Deze middag was dus voor iedere speler een geweldige ervaring! Rond kwart voor 8 kwam iedereen weer veilig ”thuis“ bij de gastgezinnen aan. Op zondagmorgen stond wederom een oefenwedstrijd op het programma. Deze keer waren het de jongens van Twyford U14 wat aantraden. Al snel bleek dat deze jongens sterker waren. We kwamen al snel op een 3-0 achterstand. Daarna werden wij sterker, en creëerden we een paar goede kansen. Echter leidde dit niet tot een goal. Na rust kwam Twyford weer snel op gang. Dit resulteerde in 4 goals. Eindstand: 7-0. Kansloze nederlaag waar we zelf niks aan konden doen. Maar snel vergeten en de bus in, want we gingen naar een groot pretpark bij Londen. Thorpe Park. Een groot pretpark, met veel achtbanen en andere leuke attracties. Voor een paar mannen en leiders waren 5 uur in het park nog te kort... Rond kwart voor 7 kwamen we aan de bij de gastgezinnen. Zondagavond was er voor de spelertjes door een gezin een FIFA12 - gameavond georganiseerd. De mannen kregen er pizza te eten, voetbalden tegen elkaar op de playstation, en leerde elkaar beter kennen. Een geslaagde avond dus.

Maandag, de grote dag. Om half 8 zouden we aftrappen voor de Cupmatch.

’s Morgens vroeg vertrokken we richting Stamford Bridge, de thuishaven van topclub Chelsea FC. We kregen daar een mooie rondleiding. We liepen over de tribunes, gaven persconferenties in de officiële persruimte, bezochten het kleedlokaal van de tegenstander, kregen een “rondleiding” door het Chelsea kleedlokaal, liepen als echte voetballers door de spelerstunnel richting het veld, en namen een kijkje in het Chelsea museum. Het bezoek aan het Chelsea stadion was dan ook zeker indrukwekkend. ’s Middags gingen we naar het National Museum van Engeland. Een groot museum, dat aandacht besteedt aan o.a. de aarde, de ruimte, dieren uit de prehistorie en nog veel meer. Het was interessant om opgezette dinosaurussen te zien. Na 2,5 uur te hebben rondgelopen in het museum, was het tijd om de bus te pakken richting de gastgezinnen, eten, tas inpakken, en richting het voetbalveld voor de Cupmatch. Stilte, focus en gespannen gezichten. Zo was de busreis naar het voetbalveld te beschrijven. Zou het na 8 jaar lukken om de beker mee naar huis te nemen? Na een goede warming up, een peptalk, en beide volkliederen, trapten we om half 8 af voor de 30ste cupmatch tussen de Twyford Comets en RKUVC. Twyford begon sterker aan de wedstrijd.

Ze hadden meer balbezit, dit leidde echter tot een paar kleine kansen. Na 7 minuten viel de bal dan toch in het net. Een schot van Twyford hoog door de lucht viel achter de doelman. 1-0 voor Twyford. Na deze goal werden we sterker. We creëerden meer kansen, en namen het spel in handen. Een corner voor Twyford veranderde in een razendsnelle counter van RKUVC. Juul wordt diep gestuurd en schiet de bal geplaatst over de doelman in de goal. 1-1. Niet lang nadat we onze goal gevierd hadden, klonk het rustsignaal. We voelden dat er meer inzat.

Toch waren begonnen we weer zwakker aan de tweede helft dan Twyford. Na 3 minuten spelen viel alweer de 2-1 binnen. Een goed uitgespeelde goal, van het thuisspelende team. Ook deze goal maakte ons sterker. 10 minuten na rust stond het nog steeds 2-1. Dit was voor de leiding genoeg om Max door te schuiven naar het middenveld, voor meer aanvallend voetbal. Dit was een gouden omzetting, want nog geen 5 minuten later heeft Max een goede controle in huis, en knalt de bal in de korte hoek! 2-2 en voor de 2de keer hadden we een achterstand weggewerkt. Nog 15 minuten op de klok, en de wedstrijd golfde op en neer. Toch hadden wij de betere kansen op de 3-2, maar helaas viel er geen goal meer. Toen klonk het eindsignaal. Dit betekende een verlenging van 2x 7,5 minuten. Deze verlening startten we fel en sterk. We kregen goede kansen, en speelden Twyford weg. Een goede schotkans werd ons ontnomen, doordat een tegenstander een felle tackle inzette op de rand van de 16. Vrij trap voor RKUVC. Grote spanning heerste er op het voetbalcomplex. De keeper concentreerde zich, de muur stond klaar, en Liam had zijn passen afgemeten. Hij had een perfect schot in huis, waar veel Eredivisionisten jaloers op zouden zijn. Liam krulde de bal over de muur, en over de keeper perfect in het net. 3-2 en voor het eerst in de wedstrijd op voorsprong. Na deze goal kreeg Twyford nog 1 grote kans die goed gekeerd werd door de keeper, en een grote scrimmage voor de goal. Wij hadden nog een paar schotkansen, maar deze leidde niet tot een goal. We overleefden de dying seconds van de wedstrijd, en in de stromende regen floot de scheidsrechter voor het eindsignaal. Grote vreugde in en rondom het veld van RKUVC, en tranen bij de mannen van Twyford. Eindelijk hadden we de Cup gewonnen. Een perfecte wedstrijd met alles erop en eraan. De mannen speelden goed, en er werd flink feest gevierd (buikschuiven). Na de huldiging en het overhandigen van de Cup konden onze mannen het feest verder vieren in het kleedlokaal. De perfecte avond die de Engelandtrip een gouden randje geeft.

Dinsdagmorgen brachten we een bezoek aan Londen. Slaperige oogjes verzamelden ’s morgens vroeg bij de bus. Het was duidelijk dat niet iedereen op tijd was gaan slapen. Onderweg naar Londen zagen we het Wembley-stadium liggen, en nog enkele populaire gebouwen, zoals Harrots (groot warenhuis) en de Theather van Londen. We vervolgden onze reis te voet, en liepen langs de BigBen, House of Parliament, Buckingham Palace, de wisseling van de wacht, en Trafalgar Square. Dit is een plein met artiesten waar ook de “Countdown Clock” staat voor de Olympische spelen van Londen in 2012. We sloten natuurlijk af bij onze vertrouwde voetbalwinkel Soccer Scene. T-shirts van Manchester United, Chelsea, Arsenal, Liverpool en nog veel meer clubs werden gekocht. Dit als mooie herinnering aan onze Engelandtrip. Nadat we dinsdagavond onze gastgezinnen een bedankje hadden gegeven, en onze koffers waren ingepakt vertrokken we woensdagmorgen weer richting het vertrouwde Ulestraten. We werden als helden ontvangen, op een kar vol met licht en kampioenenmuziek. De Notenbalk was mooi versierd voor de spelertjes. Het was een super thuiskomen voor hun.

We kunnen terugkijken op een geweldige trip, met superactiviteiten en het winnen van de Cup.

Natuurlijk proberen we deze volgend jaar hier te houden!

Luc Hardy.